Bieszczady

Polska część Bieszczadów sięga od Przeł. Łupkowskiej i doliny Osławicy oraz Osławy na zachodzie po Przeł. Użocką i dolinę Sanu na wschodzie. Południową granicą jest granica państwa, natomiast północną granicę stanowi umownie linia kolejowa  Zagórz - Lesko - Ustrzyki Dolne - Krościenko.  Dalej na północ Bieszczady przechodzą w Pogórze Przemyskie. Północna część Bieszczadów to tak zwane Bieszczady Niskie z centralnie usytuowanym Jeziorem Solińskim. Południowa część Bieszczadów, wyższa i znacznie ciekawsza to Bieszczady Wysokie. Dzielą się na kilka większych pasm  górskich, do których należą : Pasmo Wysokiego Działu, Grupa Łopiennika i Durnej, Pasmo Połonin i Pasmo Graniczne. Najwyższe szczyty to Tarnica (1346 npm), Krzemień (1335 npm), Halicz (1333 npm), Kopa Bukowska (1320 npm), Szeroki Wierch z kulminacją zwaną Tarniczką (1315 npm), Bukowe Berdo (1313 npm) oraz Wielka Rawka (1307 npm). Najważniejszą rzeką Bieszczadów jest San, inne ważniejsze rzeki to Solinka i Wetlina. Prawie wszystkie rzeki i potoki Bieszczadów są dopływami Sanu i znajdują się w zlewisku Morza Bałtyckiego. Tylko Strwiąż , wypływający spod Wielkiego Króla w rejonie Ustrzyk Dolnych i Mszanka, wypływająca spod pasma Ostre znajdują się poprzez Dniestr w zlewisku Morza Czarnego. W Bieszczadach górna granica lasu znajduje się na wysokości 1100 - 1150 npm. Występują tu wyłącznie lasy regla dolnego, głównie jodłowo-bukowe i bukowe, brak jest natomiast lasów świerkowych regla górnego. Powyżej granicy lasu występują łąki górskie zwane połoninami, co jest charakterystyczną cechą tego obszaru.

Script logo