Bieszczady 2018

wrzesień 2018

To mój ulubiony wiersz. I tak jak w tym wierszu mistrza Jerzego, ja "wróciłem do siebie" - tym razem we wrześniu, w Ustrzykach Górnych. Zamiast mojego tekstu będzie właśnie ta poezja. Bo ta poezja jest taka, że starczy za wszelkie słowa.


                Zarosła trawą droga
                którą jedzie
                Wielki Wóz
                zarosła trawą droga
                miękka pod stopami jak jedwab

                O jak wracamy do siebie
                jak chcemy wyrzucić
                te buty jak z drewna
                idziemy i sójka oznajmia to górom

                Zarosła trawą droga
                która nie prowadzi do Rzymu
                czy do Krymu
                tylko do złocistych przedświtów wolności
                między pniami drzew

                Zapada zmierzch
                jedyny znak drogowy
                puchacz na słupku

                Las kładzie bukiet
                dzikich słoneczników
                za księżyc
                jak za obraz

               
                Jerzy Harasymowicz
                Droga w Bieszczadach
              

 



           
             
              
    
          

              
                
            
           

            
           
               
            
         

            
            
           
               

 

Script logo